برای تسلیم بهترین سلامها

به محضرت باید دشواریهای زیادی کشید، باید از گذرگاه راهزنان عاطفه، از کویری که در تسخیر صیادان اشک و دریایی که مستعمده دزدان صداقت است گذشت.

سلامی نه از روی ریا و جهت ارضاء هوس بلکه سلامی به صداقت شبنم و یکرنگی گل

یادگاری بهانه ای برای به یاد ماندن

اینجا که میرسم آرام آرام چشمهایم خواب خوش را به من می دهند.
هنوز مژه هایم یکدیگر را در آغوش نگرفته اند که فکر تو سراغم می آید.

قلم در دستانم خشکیده و بر روی کاغذ می لغزد و دلیل آن دل من است که می گوید که بنویسم
ترا دوست دارم

به حرمت رنگ سبز، به حرمت زیبایی سفر نسیم، به حرمت سخاوت دریا، به حرمت شهامت قلم و در یک کلام ترا دوست دارم
به حرمت لحظه های انتظار
نمی گویم خداحافظ، به امید دیدار

I Love you from the core of my heart

روی گلبرگ گل سرخ نوشتم
نگاهت را میان آسمان ها تا همیشه قاب کردم، می توانم با جرأت بگویم دوستت دارم، عاشقت هستم...
دوستت داشتم، عاشقت بودم...
دوستت خواهم داشت و عاشقت خواهم ماند

آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه کار به نام من دیوانه زدند
دردل انگیزترین رایحه خاطر من
عطر یک بوسه تکرار کشان می رقصد
پله هایی که به افرازترین کوه امید
وحشتی سرد که رسوایی پنهان شده را
در بتی گرم به پیشانی من می کوبد
من تو را صد بار خواهم بوسید
شاید آن شادی و لرزش
که نخستین بوسه در وجودم افکند
باز تکرار شود

می خواهم ترا ببینم
برای دیدن تو
نه یک بار، نه صد بار
نه یک چشم، نه صد چشم
به تعداد نفسهام
همه ی چشمهارو می خوام

نقشي به ياد خط تو بر آب مي‌زدم

ديشب به سيل اشک ره خواب مي‌زدم
نقشي به ياد خط تو بر آب مي‌زدم

ابروي يار در نظر و خرقه سوخته
جامي به ياد گوشه محراب مي‌زدم

هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست
بازش ز طره تو به مضراب مي‌زدم

روي نگار در نظرم جلوه مي‌نمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب مي‌زدم

چشمم به روي ساقي و گوشم به قول چنگ
فالي به چشم و گوش در اين باب مي‌زدم

نقش خيال روي تو تا وقت صبحدم
بر کارگاه ديده بي‌خواب مي‌زدم

ساقي به صوت اين غزلم کاسه مي‌گرفت
مي‌گفتم اين سرود و مي ناب مي‌زدم

خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام
بر نام عمر و دولت احباب مي‌زدم

دلدار پيامي نفرستاد

دير است که دلدار پيامي نفرستاد
ننوشت سلامي و کلامي نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران
پيکي ندوانيد و سلامي نفرستاد

سوي من وحشي صفت عقل رميده
آهو روشي کبک خرامي نفرستاد

دانست که خواهد شدنم مرغ دل از دست
و از آن خط چون سلسله دامي نفرستاد

فرياد که آن ساقي شکرلب سرمست
دانست که مخمورم و جامي نفرستاد

چندان که زدم لاف کرامات و مقامات
هيچم خبر از هيچ مقامي نفرستاد

حافظ به ادب باش که واخواست نباشد
گر شاه پيامي به غلامي نفرستاد

الهی

الهي سينه اي ده آتش افروز

در آن سينه دلي و آن دل همه سوز

هر آن دل را که سوزي نيست دل نيست

دل افسرده غير از آب و گل نيست

دلم پر شعله گردان سينه پر دود

زبانم را به گفتن آتش آلود

کرامت کن دروني درد پرورد

دلي در وي درون درد و برون درد

دلم را داغ عشقي ر جبين نه

زبانم را بياني آتشين ده

سخن کز سوز دل تابي ندارد

چکد گر اب از او آبي ندارد

دلي افسرده دارم سخت بي نور

چراغي زو بغايت روشني دور

بده گرمي دل افسرده ام را

فروزان کن چراغ مرده ام را

ندارد راه لطفم روشنايي

زلطفت پرتوئي دارم گدائي

اگر لطف تو نبود پرتو انداز

کجا فکر و کجا گنجينه راز

زگنج راز در هر گنج سينه

نهاده خازن تو صد دفينه

ولي لطف تو گر نبود به هر رنج

پشيزي کس نيابد زآن همه گنج

چو در هر گنج صد گنجينه داري

نمي خوهم که نوميدي گذاري

به راه اين اميد پيچ در پيچ

مرا لطف تو ميابد دگر هيچ

هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم___هر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم

همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي

چه زيان ترا كه من هم برسم به آرزويي

به كسي جمال خود را ننموده اي و بينم
همه جا بهر زباني بود از تو گفتگويي
غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم
تو ببر سر از تن من ببر از ميانه گويي
بره تو بس كه نالم، ز غم تو بس كه مويم
شده ام ز ناله نالي، شده ام ز مويه مويي
همه خوشدل اينكه مطرب بزند به تار چنگي
من از آن خوشم كه چنگي بزنم به تار مويي
چه شود كه راه يابد سوي آب تشنه كامي؟
چه شود كه كام جويد ز لب تو كامجويي؟
شود اين كه از ترحم دمي اي سحاب رحمت
من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلويي
بشكست اگر دل من به فداي چشم مستت
سر خم مي سلامت شكند اگر سبوئي
همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا
تو قدم به چشم من نه بنشين كنار جويي
نه به باغ ره دهندم كه گلي بكام بويم
نه دماغ اينكه از گل شنوم به كام بويي
ز چه شيخ پاكدامن سوي مسجدم بخواند
رخ شيخ و سجده گاهي سر ما و خاك كوئي
نه وطن پرستي از من به وطن نموده ياري
نه ز من كسي به غربت بنموده جستجويي
بنموده تيره روزم، ستم سياه چشمي
بنموده مو سپيدم، صنم سپيد روئي
نظري بسوي (رضواني) دردمند مسكين
كه بجز درت اميدش نبود به هيچ سوئي

بیداری

ترو تو گریه می بوسم،ترو که غرق لبخندی
با این حالی که من دارم،چرا چشماتو می بندی
بذار این آخرین بوسه تمام باورت باشم
بذار فردا تو این خونه تو آغوش تو پیداشم
نمی دونی کنار تو چه حالی داره بیداری
بذار باور کنم امشب تو هم حال منو داری
نمی دونی چه آشوبم از این آرامش خونه
از این رویای شیرینی که می دونم نمی مونه
چقدر این حس من خوبه،همینکه از تو می میرم
همینکه هر نفس امشب هوامو از تو می گیرم
نمی دونی کنار تو چه حالی داره بیداری
بذار باور کنم امشب تو هم حال منو داری

کاشکی بشه

یعنی میشه که ما دو تا یه روزی به هم برسیم؟

مهم فقط رسیدنه ، حتی اگه کم برسیم

 یعنی میشه خوشی بیاد دور ما توری بکشه؟

به آرزوهاش برسه هر کی که دوری بکشه؟

 یعنی میشه شب بشینم دست روی موهات بکشم؟

کاشکی بدونم چقـَدَرباید مکافات بکشم

 یعنی میشه که شونه هات فقط پناه من باشه؟

چرا تا حالا نشده ، شاید گناه من باشه

 یعنی میشه که دستامون با هم مثه یه رشته شه؟

هر کی برای اون یکی درست مثه فرشته شه

 یعنی میشه با هم واسه خوشبختی زحمت بکشیم؟

یه خواب راحت بکنیم ، یه آه راحت بکشیم

 یعنی میشه بازم بگی دیوونتم من ، دیوونت؟

دوباره عاشقم بشه اون دل مثل رودخونت

 یعنی میشه با هم باشیم من و خدامون و خودت؟

درست مثه تولدم ، درست مثه تولدت

 یعنی میشه که جای من فقط روی چشات باشه؟

تکیه کلام تو بازم ، من میمیرم برات باشه؟

 یعنی میشه فقط یه بار خدا به ما نگا کنه؟

میگی نمیشه ولی من ، همش میگم خدا کنه

 یعنی میشه تو دفترش یه لحظه اسم ما باشه؟

یه چیزی بشکنه فقط  ، اونم طلسم ما باشه

عادت

حال من دست خودم نیست
دلم از کسی گرفتست که میخوام براش بمیرم
.....
باز سرنوشت و قصه های آشنایی
باز لحظه های غم انگیز جدایی
......
باز لحظه های نا گزیر دل بریدن
بازم آخر راه و حس تلخ نرسیدن
.....
پای دنیای تو موندن
مثل عاشقای عالم
.....
تا منو ببخشی آخر
تا دلت بسوزه کمتر
.....
مثل آینه روبرومه
مثل با تو بودن من
.....
دارم از دست تو میرم ،
عاشقی کن
منو نشکن
.....
باز سرنوشت و قصه های آشنایی
باز لحظه های غم انگیز جدایی
.....
باز لحظه های نا گزیر دل بریدن
بازم آخر راه و حس تلخ نرسیدن
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

کسى به جز تو یار من نیست

دوست دارم کافیه

نمی دونم چمه!

فقط می دونم حالم خوب نیست.

حالم خراب.

انگار یه بغض نشکسته داره قلبمو پاره پاره می کنه.

انگار غریب افتادم تو این دنیا

انگار هیچکس جز تو جز من . . .

انگار . . .                  (ای بابا . . .)

اینکه دوست دارم کافیه

آره، اینکه دوست دارم کافیه

یه کاری کردی به قلبم که بدونت حتی مردن

                                        سخت حتی بی تو خوبم لذت از زندگی بردن

یه کاری کردی که ازیاد نمیری حتی یه لحظه

                                        درد عشقت کرده پیرم اما باور کن می ارزه

دیدن تو گرچه از دور واسه من یه جور امید

                                        یه چیزی مثل یه جادو که بهم رهایی میده

این مهم که میدونم واسه من چقدر عزیزی

                                        من که جام عشق رودادم،چه بنوشی چه بریزی

پیشکشت همه نفسهام،نازنین خوب همیشه

                                        نیمی از تنم شدی تو که ازم جدا نمی شه

دعا یادتون نره لطفا

سلام به همه دوستای گلم

دوستای عزیزی که میاید و به بلاگمون سر میزنید.

امیدوارم همه شما خوب و خوش و سلامت باشید.

این پست رو برای این می زارم که می خوام از همتون خواهش کنم برای سلامتی صدف من دعا کنید.

عشق قشنگ من مریض و تو بیمارستان

از همتون هم ممنونم.

صدفی به تو هم میگم که خیلی خیلی دوست دارم.

صدف من عاشقتم و همه جا میگم که عاشقم، عاشق تو.

صدفم خیلی خیلی دلم برات تنگ شده

ای که دور از من و در قلب منی

دوست دارم بدانی که همه دنیای منی

دلم برات تنگ شده جونم

دلم برات تنگ شده جونم
ميخوام ببينمت نميتونم
بين ما ديوارهاي سنگي
فاصله يک عمر ميدونم
بغض ترانمو شکستم
ميخوام بگم عاشقت هستم
تویي تمام هستي و مستي و راستي و تمام قصه من
تویي سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهاي بسته ي من
نيمه شب از خوابم پاميشم
نيستي پيشم نيستي پيشم
بازديوونه ميشم دوريه تو
تيشه زد به ريشم نيستي پيشم
بي صدا از من خالي ميشم
همصدا با بي بالي ميشم
گونه هام خيس از شبنم غم نيستي پيشم
تویي تمام هستي و مستي و راستي و تمام قصه من
تویي سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهاي بسته ي من

سلام عمر من صدفم. خوبی عزیز دلم؟

دلم برات خیلی تنگ شده.

درست تازه دیشب راه افتادم و امروزم رسیدم اینجا. هنوز چند ساعت نیست که امدم به این شهر ولی همین فاصله برام خیلی زیاد.(میپرسید داستان چیه؟ میگم براتون. من دیشب به سمت یه شهر دیگه برای ادامه درسم راه افتادم و باید تا پایان ترم اینجا بمونم)

ای خدا چرا بین ما فاصله ایجاد میکنی؟

دلت می خواد بفهم چه هدیه ای بهم دادی و من قدرشو نمیدونم؟

دلت می خواد بفهمم کسی که من عاشقشم یه فرشته مهربون؟

دلت می خواد بفهمم که ...

خدایا به حق این روزا و ساعات عزیز، به حق قرآن که تو این ماه نازلش کردی، و به حق علی صدف من رو سالم و سلامت نگهدار.

تویي تمام هستي و مستي و راستي و تمام قصه من
تویي سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهاي بسته ي من

صدف عزیزم مراقب خودت باش. به خدای ستاره ها میسپارمت.

زود بر میگردم

بیا

بیا تا پیدا شم

تو باش ، تا من باشم

هنوز،میشینم به هوای دیدن تو

تو با، این دلکندن

کجا ،رفتی بی من

بمون، نزدیکم به شب رسیدن تو

بیا، که رها شوم از این همه درد

که صدا شوم از این شب سرد

که تموم بشه فاصله ها

بیا،که من از تو خسته ترم

که من از من بی خبرم

به هوای خونه بیا

چه عشق قشنگی!

اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام می رسم

وقتی می آی صدای پات از همه جاده ها می آد

انگار نه از یه شهر دور كه از همه دنیا می آد

تا وقتی كه در وا می شه لحظه دیدن می رسه

هر چی كه جاده ست رو زمین به سینه من می رسه

آهههههههههههههههههههههههههههههههههههههه

ای كه تویی همه كسم بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم به هرچی می خوام می رسم

وقتی تو نیستی قلبمو واسه كی تكرار بكنم

گلهای خواب آلوده رو واسه كی بیدار بكنم

دست كبوترای عشق واسه كی دونه بپاشه

مگه تن من  می تونه بدون تو زنده باشه

ای كه تویی همه كسم بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم به هرچی می خوام می رسم

عزیزترین سوغاتیه غبار پیراهن تو

عمر دوباره منه دیدن و بوییدن تو

نه من تو را واسه خودم  نه از سر هوس می خوام

عمر دوباره منی تو رو واسه نفس می خوام

ای كه تویی همه كسم بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم به هرچی می خوام می رسم